Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2013

Ren "Moroccan Rose Otto Ultra-Moisture Body Oil" - Review



  Κορτσούλια,σήμερα έχουμε review για ένα προϊόν που σας ανέφερα στα entries,το λαδάκι σώματος της Ren με μαροκινό τριαντάφυλλο.


Με την πριγκίπισσα της Πλαδαρίας στο φόντο
  Όπως σας είπα (έγραψα μάλλον),το κέρδισα σε διαγωνισμό.Ήταν η πρώτη φορά που κέρδισα κάτι(εντελώς αναπάντεχο,καθώς η τύχη μου είναι αντιστρόφως ανάλογη με εκείνης του Γκαστόνε) και η χαρά μου ήταν και είναι απερίγραπτη!Υπήρχε δυνατότητα επιλογής του δώρου.Διάλεξα το λαδάκι και δεν το μετάνιωσα(ακόμη κι αν δεν με κατενθουσίασε-αλλά θα έρθουμε σε αυτό).

  Έχω πετάξει τη συσκευασία,οπότε θα σας παραπέμψω στην ιστοσελίδα της εταιρίας,σύμφωνα με την οποία το λαδάκι ανανεώνει την επιδερμίδα,"κλειδώνει" την ενυδάτωση και δίνει στο δέρμα μια υγιή,νεανική λάμψη.Επιλέον,επαναφέρει τη χαμένη ελαστικότητα και καταπολεμά τα σημάδια της πρόωρης γήρανσης του δέρματος.

  Όπως αναφέρεται και στο γυάλινο μπουκαλάκι(πόσο όμορφο!) το λαδάκι δεν περιέχει ένα σωρό άσχημα συστατικά που μπορεί αν βρούμε σε προϊόντα περιποίησησης σώματος,όπως σιλικόνες,συνθετικά αρώματα και χρώματα,parabens,sulfates,κι ένα σωρό άλλα,κι η REN είναι κατά του animal testing (μεγάλο συν για εμένα προσωπικά).Λήγει 9 μήνες μετά το άνοιγμα της συσκευασίας.

  Είναι λίιιγο πιο παχύρευστο από το Johnson's (για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης),χρυσαφί και η συσκευασία είναι διaφαν;hς,γυ;aλινη κι έχει αντλία.Όμορφο,αρκετά πρακτικό αν προσέχετε να μην το σπάσετε,μόνο ένα μικρό θέμα με την αντλία αντιμετώπισα:κάθε φορά που την πατούσα,έφευγε λίγο προϊόν και το μάζευα με το δάχτυλο.Δεν με ενόχλησε,τίποτα το υπερβολικό,λάδι είναι,φυσικό να ρέει και να ξεφεύγει λίγο.



  Πάμε να δούμε πως μου φάνηκε:

  Αρχικά,να πω ότι με δυσκόλεψε λίγο στην εφαρμογή του.Απορροφάται δύσκολα,γι'αυτό και το έβαζα μόνο πριν πέσω για ύπνο.Τις πρώτες φορές μάλιστα,δυσανασχετούσα και βαριόμουν απίστευτα να το απλώσω!
 [Το λαδάκι Johnson's το άπλωνα σε βρεγμένο δέρμα και το σκούπιζα-αλλά μου φάνηκε ότι θα το σπαταλούσα με τέτοια χρήση,και δεν είναι να το σπαταλάω!Αν το χρησιμοποιήσετε έτσι,ίσως να σας βολέψει περισσότερο,αν και η σύστασή του δεν είναι τόσο "νερουλή".]
  Μετά από μερικές εφαρμογές,και σε συνδυασμό με γενικότερη φροντίδα της επιδερμίδας,είδα ότι άφηνε το δέρμα μου τόσο απαλό και λαμπερό (ναι,λαμπερό!) που αποκόμισα μέχρι και κοπλιμάν από το έτερον ήμισυ,που αναγνώρισε ότι έκανε δουλειά "ό,τι κι αν βάζω",ενώ συνήθως γκρινιάζει ακατάπαυστα γι'αυτές τις "απαίσιες κρέμες" που απλώνω "συνέχεια"!Καταλαβαίνετε ότι πρόκειται περί κατορθώματος.
  Η μυρωδιά είναι του τριαντάφυλλου,πολύ έντονη και κάπως "λουκουμένια" αλλά όχι τόσο που να καταλήγει τεχνητή.Προσωπικά μου άρεσε,αν και ποτέ δεν ήμουν φαν (αν μιλάμε για λουλούδια,είμαι παιδί του γιασεμιού ξεκάθαρα!),αλλά αν έχετε θέμα με τις πολύ έντονες μυρωδιές δεν θα σας αρέσει.

  Έμεινα πολύ ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα,αλλά αν πλήρωνα (35 λίρες=41,47 ευρώ και το έχω βρει και 50) θα ήμουν κάπως απογοητευμένη.Τόσο επειδή δεν απορροφάται με τίποτα,όσο κι επειδή μου τελειώνει απίστευτα γρήγορα-με κάθε χρήση(για μένα 10 πατήματα αντλίας συνολικά για χέρια-πόσια) η στάθμη κατεβαινει γύρω στο  1 εκατοστό.Υπολογίζω ότι μου φτάνει για 4 περίπου χρήσεις ακόμα.Αλλά αν μπορείτε να τα διαθέσετε,είναι μια πολυτέλεια που θα ευχαριστηθείτε!



  Σίγουρα θα ήμουν πολύ χαρούμενη αν μπορούσα να το ξανα-αποκτήσω,αλλά με τόσα χρήματα προτιμώ να πάρω 20 κρέμες που θα μου φτάσουν για 2 χρόνια.Άλλωστε,αν διαθέσω τέτοιο ποσό,θα είναι για περιποίηση προσώπου γιατί εκεί έχω τις μεγαλύτερες ανάγκες.Και σίγουρα θέλω να δοκιμάσω κι άλλα προϊόντα Ren,μου άφησε καλές εντυπώσεις-είναι αποτελεσματικό,αυτό να λέγεται!

  Αυτά από μένα κούκλες.Εσείς το έχετε δοκιμάσει/θα το δοκιμάζατε; :D

  Φιλιά στα μούτρα,

  J




  Υ.Γ.Δοκίμασα τον μπλε ορό της Apivita για ενυδάτωση και μου έκατσε αρκετά καλά,μύριζε πολύ όμορφα και το 1 ml μου έφτασε για 4 χρήσεις!Άφησε το πρόσωπό μου πολύ απαλό αλλά όχι τόσο ενυδατωμένο όσο θα ήθελα από έναν ορό-το ίδιο πρόβλημα που έχω με τον ορό της LRP..Έχω ακούσει καλά λόγια για τον SOS από Caudalie,αν τον έχετε δοκιμάσει πείτε μου εντυπώσεις,με ενδιαφέρει!



Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013

Liebster Blog award



  Δύο πολύ αγαπημένες bloggers μου έδωσαν το βραβειάκι και τις χιλιο-ευχαριστώ!
  H Ευαγγελία του Soundtrack of my E-life  και η Lovely Reviews -διαβάστε τις απαντήσεις τους, είναι πραγματικά ενδιαφέρουσες!
  Τους ζητάω χίλια συγνώμη που άργησα τόσο πολύ να κάνω το post αυτό.Κορίτσια, συγχαρητήρια και στις δύο που το λάβατε πριν να μου το δώσετε, το αξίζετε! :D




  Οι κανόνες οι γνωστοί εξής:
  •  Αναφέρεις όποιον σου χάρισε το βραβείο και τον ευχαριστείς
  • Απαντάς στις ερωτήσεις
  • Βραβεύεις άλλα blogs
  • Και πρέπει να ακολουθείς τα blogs που βράβευσες


  Λοιπόν,πάμε!

Το αγαπημένο μου φαγητό: Θα μπορούσα να τρέφομαι αποκλειστικά με πατάτες και τυρί.Αλλά δεν μπορώ να μην αναφέρω την πολυ-λατρεμένη μου πρωτοχρονιάτικη κρεατόπιτα της μαμάς μου.Κι ένα σωρό φαγητά της.Η καλύτερη μαγείρισσα-και δεν πληρώνομαι για να τα πω.

Δεν μου αρέσει στους ανθρώπους: Να μασάνε τσίχλα με ανοιχτό το στόμα και να πληγώνουν εν γνώσει τους.Και να είναι διαχυτικοί ακόμη κι αν δεν είμαστε καλοί φίλοι(αγκαλιές,φιλιά,αστεία που προϋποθέτουν οικειότητα,τέτοια-αισθάνομαι άβολα).

Μου αρέσει οι άνθρωποι με τους οποίους κάνω παρέα: Να είναι αυθεντικοί και να μην κατακρίνουν τον εθισμό μου στα πατατάκια και τις κρέμες σώματος.

Με ηρεμεί: Η κλασική μουσική,να κοιτάζω τον ουρανό τη νύχτα και η βροχή.

Αγαπώ πολύ: [Εντάξει,δεν θα πω ανθρώπους,όλοι αγαπάμε την οικογένεια/τη σχέση/τους φίλους μας!] Τα Χριστούγεννα,τις γάτες(κι ένα σωρό άλλα ζώα,αλλά τις γάτες τις έχω κορώνα στο κεφάλι μου και κολώνες του σπιτιού μου),τα βιβλία και το τσάι.Και το γράψιμο.

Με νευριάζει: Η αγένεια με βγάζει τόσο πολύ εκτός ορίων ,που μπορεί να καταλήξω να γίνω ακόμα πιο αγενής από τον άλλον στην προσπάθειά μου να του μάθω βασικούς κανόνες συμπεριφοράς.Κι ο τραμπουκισμός.

Δεν θα αποχωριζόμουν ποτέ (αντικείμενο): Εντάξει,θα ακουστώ απίστευτα γελοία,αλλά,αν θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής,δεν θα μπορούσα ποτέ να αποχωριστώ το αρκουδάκι μου.Το έχω από αγέννητο ακόμα(αλήθεια!),δώρο του μπαμπά μου από ταξίδι του στο εξωτερικό.Ακούγομαι σαν ξενερωτο 5χρονο,αλλά σκασίλα μου.

Όταν ήμουν μικρή χάζευα συστηματικά αφίσες του: Όταν ήμουν μικρή δεν χάζευα αφίσες,γιατί δεν κρεμούσα αφίσες-αλλά ήμουν ερωτευμένη με τον Peter Pan,δεν ξέρω αν πιάνεται.Στην εφηβεία(εχμ,και λίγο μετέπειτα),ο έρωτάς μου ο αγιάτρευτος και πρώτη φάτσα στην κάμαρή μου την εφηβική,ήταν ο Billie Joe Armstrong, τραγουδιστής των Green Day.



 



   Αν δε χάσατε πάσα ιδέα μετά από αυτές τις απαντήσεις,προσκαλώ όλες σας να το κάνετε-ξέρω ότι οι περισσότερες το έκαναν καιρό πριν,γι'αυτό και το χαρίζω σε όλες.

  Το επόμενο post θα είναι review,είναι στα σκαριά!


  Φιλιά στα μούτρα,

  J